kinderen

Vergeven wat moeilijk te vergeven is.

Voor velen moeilijk te begrijpen hoe de moeder van Luna, Laurence Van Brée, de moordenaar van haar dochtertje vergeeft. Ikzelf weet niet of dat ik zo iemand vergiffenis zou kunnen schenken maar ja ik zit ook niet in dergelijke situatie. Het is het toch een ongelooflijk groot menselijk gebaar. De moordenaar is na vijftien jaar cel nog steeds een jonge man. Zij merkt en ziet dat hij enorm veel spijt heeft. Spijt kan je faken. Toch zal het echt berouw zijn want een moeder van een vermoordt kind gaat dat kunnen onderscheiden. Dan nog blijft het moeilijk maar groot en edelmoedig van haar. Zo krijgt de man een tweede kans. Vervroegd vrij gelaten worden uit de cel, een nuttig leven opbouwen om toch iets van geleden schade te vergoeden, om positief ten dienste te staan van de maatschappij. We, de moeder en de samenleving nemen hier toch wel wat risico. Nu maar hopen dat de man het niet verknoeit, want laten we eerlijk zijn dit is toch niet zo evident. Laten we ervan uitgaan dat justitie hier de juiste inzichten heeft en dan ook de beste beslissing neemt. Ik las dat vergeving ook wel goed is voor beiden en daar ben ik het volmondig mee eens. Je kan stilaan loslaten en je ziel tot rust laten komen. Vergeten zal nooit gebeuren en kleine Luna zal lang in de harten van mensen blijven wonen net zoals vele andere vermoorde kinderen. Door de media zijn deze kinderen en jongeren spijtig genoeg zeer bekend.  

Abonneren op RSS - kinderen